အိမ်ပြင်ကို ထွက်မယ့် ခြေလှမ်းတွေ ခဏလောက် တုံ့ဆိုင်းထားပါဦး

တရုတ်နိုင်ငံကနေ အစပြုလာခဲ့တဲ့ ကိုရိုနာ ပြင်းထန် အဆုတ်ရောင်ရောဂါ (COVID-19) ဟာ မြန်မာနိုင်ငံ အပါအဝင် တစ်ကမ္ဘာလုံးကို ကူးစက်လာခဲ့ပါပြီ။ ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ ကမ္ဘာ့ကုလသမဂ္ဂရော၊ ကျွန်တော်တို့ မြန်မာနိုင်ငံတွင်းက ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ပညာရှင်တွေ၊ သမားတော်တွေ၊ ရောဂါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး တတ်သိနားလည်တဲ့ သူတိုင်းက အကြောင်းမရှိဘဲ ဘယ်သူမှ အပြင်မထွက်ဖို့ မှာကြားနေရပါတယ်။

ဘာကြောင့် ဒီရောဂါဟာ ကြောက်ဖို့ ကောင်းတာလဲ။

လူတော်တော်များများရဲ့ ဦးနှောက်ထဲမှာ တရားသေ စွဲယူထားတဲ့ အချက်က လူတစ်ယောက်ဟာ ရောဂါဖြစ်နေရင် သူတို့ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သွင်ပြင် တစ်မျိုးမျိုးက ရောဂါသည်နဲ့ တူကို တူနေရမယ် ဆိုတာပါပဲ။ ဒီနေရာမှာတော့ အဲ့လို လုံးဝတွေးလို့ မရပါဘူး။ ကိုရိုနာ ဗိုင်းရပ်စ်ပိုးသည် လူတွေဆီကို ကူးစက်ခံရပြီးသွားရင်တောင် ကိုယ်ခန္ဓာထဲမှာ ဒီအတိုင်း ရှိနေတတ်ပြီး ရောဂါလက္ခဏာက အနည်းဆုံး ၂ ရက်မှ ၁၄ ရက်မှသာ စတင်ပြနိုင်ပါတယ်။ အဲ့တော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘာလက္ခဏာမှ မပြ၊ ရောဂါပိုး ကူးခံနေရပါလား ဆိုတဲ့ အသိတောင် မရှိဘဲနဲ့ ကိုယ် သွားလာခဲ့တဲ့ နေရာမှာ ရှိနေတဲ့ မိဘပြည်သူတွေ၊ ကိုယ့်ရဲ့ မိသားစုဝင်တွေကိုပါ ဆင့်ပွား ကူးစက်နိုင်ပါတယ်။

ရောဂါဟာ ဘယ်သူတွေ အဓိက ပစ်မှတ်ထားလဲ။

အသက်အရွယ် မရွေး၊ လူမျိုး မရွေး ကူးစက်နိုင်တယ် ဆိုပေမယ့် ယခုလက်ရှိအချိန်အထိ လေ့လာတွေ့ရှိချက်အရ သေဆုံးသူရဲ့ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းသည် အသက်ကြီးပိုင်း အရွယ်တွေ၊ အမျိုးသားတွေ၊ အဆုတ်၊ နှလုံး မကောင်းသူတွေ ဖြစ်တယ်လို့ တွေ့ရပါတယ်။ ဒါ့အပြင် ကိုယ်ခံအား အရမ်းနည်းတဲ့ ရောဂါ တစ်မျိုးမျိုး ရှိသူတွေ၊ ကင်ဆာရောဂါသည်တွေမှာလည်း ကူးစက်ခံရနိုင်ခြေ ပိုများပါတယ်။ အသက်ငယ်တဲ့ သူတွေအတွက်တော့ သေဆုံးမှုနှုန်းဟာ အလွန်နည်းပြီး ဆေးမလိုဘဲ သူ့အလိုလို ပျောက်သွားတဲ့ အခြေအနေတွေလည်း တွေ့ရပါတယ်။

ဒါဆို ဘာကြောင့် အပြင်မထွက်ဖို့ကို အတန်တန် ပြောရတာလဲ။

အဓိကကတော့ ရောဂါကြောင့် ကိုယ်တင်မကဘဲ ကိုယ့် ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ရှိသမျှ လူတိုင်းကို ကူးစက်နိုင်လို့ပါပဲ။

၁။ လူငယ်တော်တော်များများက ရောဂါအကြောင်းကို နားလည်တော့ သိပ်မကြောက်ကြဘူး၊ အပြင်ထွက်တယ်၊ ခရီးသွားတယ်၊ သူတို့ စိတ်ထဲမှာက “ငါတို့ ရောဂါကူးသွားရင်တောင် မသေနိုင်ဘူး၊ သေဖို့ အခွင့်အလမ်း အရမ်းနည်းတယ်” ဆိုပြီး တစ်ထစ်ချ ယုံကြည်ထားကြပါတယ်။ မမှန်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ မှန်ပါတယ်။ ကိုယ်က မသေနိုင်ဘူးဆိုရင်တောင် ကိုယ်က ဒီရောဂါကို ကိုယ့်အိမ်အထိ သယ်လာပြီး ကိုယ့်အိမ်မှာ ရှိနေတဲ့ အသက်ကြီးပိုင်း မိဘ၊ ဆွေမျိုး၊ ဘိုးဘွားတွေကို ကူးစက်ပြီး သူတို့တွေက ဒုက္ခ လှလှ တွေ့ရမှာပါ။

၂။ လူကြီးအရွယ်တွေက ရောဂါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဂဃနဏ မသိကြပါဘူး။ အဲ့တော့ သတင်းတွေထဲမှာ “ကပ်ရောဂါဟေ့၊ မြန်မာပြည်ထဲကို ဝင်လာပြီ” ဆိုပြီး နားစွန်နားဖျား ကြားမိတာနဲ့ အပြင်ကို အမြန်ထွက်ပြီး ဈေးသွားဝယ်ဖို့ ပြင်ကြတော့မှာပါ။ သားသမီးတွေက အတန်တန် မသွားဖို့ တားနေတဲ့ ကြားကတောင် မဖြစ်မနေ သွားကြမှာပါပဲ။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ဟိုလပေါင်းများစွာကတည်းက ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခြင်း မရှိတဲ့အခါ အိမ်မှာ စားနပ်ရိက္ခာ ပြတ်လပ်ရင် တစ်အိမ်လုံး ထမင်းငတ်ဖို့ပဲ ရှိတော့တာပေါ့။

၃။ ရောဂါပိုးသည် အရာဝတ္ထုတွေမှာ၊ နေရာတိုင်းမှာ၊ လူတိုင်းမှာ ရှိနေနိုင်ပါတယ်။ ဒီနေရာမှာတော့ ရောဂါပိုး မတွေ့သေးလို့ စိတ်ချရတယ်ဆိုတာ မရှိပါဘူး။ အပေါ်မှာ ပြောထားခဲ့တဲ့ အတိုင်းပါပဲ။ ရောဂါလက္ခဏာ စတင်ပြဖို့ ၂ ရက်မှ ၁၄ ရက်ထိ ကြာနိုင်တဲ့အတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကျန်းမာနေတယ်ထင်ပြီး လျှောက်သွားမယ်၊ ကိုယ်သွားလိုက်တဲ့ နေရာတိုင်းမှာ ရှိတဲ့ လူတိုင်းမှာ ကိုယ့်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ ရောဂါတွေ ကူးနိုင်သလို ကိုယ့်မှာ ရောဂါပိုးမရှိရင်တောင် တခြားသူဆီက မထင်မှတ်ဘဲ ကူးစက်သွားနိုင်ပါတယ်။

အဲ့တော့ ဘာလုပ်ကြမလဲ။

လောလောဆယ် အခြေအနေအရ လုပ်လို့ ရနိုင်တာဆိုရင်

• အိမ်မှာပဲ နေပါ။

• အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ပါ။

• အကြောက်မလွန်ပါနဲ့။

• မဖြစ်မနေ အပြင်သွားရမယ်ဆိုရင် Mask တပ်ပါ။ ရေမလို လက်သန့်စင်ဆေးရည် ဆောင်သွားပါ။

• အပြင်မှာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ အိမ်မှာပဲ ဖြစ်ဖြစ် လက်ကို အမြဲတမ်း ဆေးပါ။

• ကိုယ် အမြဲတမ်း ထိတွေ့နေတဲ့ အရာတွေကို အရက်ပြန်နဲ့ ဆေးကြောပါ။

• လူအရမ်းများလွန်းတဲ့ နေရာကို တတ်နိုင်သလောက် ရှောင်ပါ။

• လူတွေနဲ့ အနည်းဆုံး ၃ပေ အကွာမှာ နေပါ။

• ချောင်းဆိုး၊ နေမကောင်း ဖြစ်နေရင် အိမ်မှာပဲ နေပါ။

• ကျန်းမာရေး ဝန်ကြီးဌာနက ထုတ်ပြန်တဲ့ သတင်းတွေအပြင် အင်တာနက် ဒါမှမဟုတ် ကျွန်တော်တို့ Hello ဆရာဝန် ဝက်ဘ်ဆိုဒ်ကနေလည်း ရောဂါအကြောင်းကို ရှာဖွေ လေ့လာနေပါ။

• အချိန်ကို အကျိုးရှိစွာ အသုံးချပေးပါ။

Hello ဆရာဝန် ပရိတ်သတ်ကြီးလည်း ကပ်ဘေးအန္တရာယ်ဆိုးကနေ ကင်းဝေးပြီး တစ်မိသားစုလုံး ကျန်းကျန်းမာမာနဲ့ ဘေးရန် ကင်းကြပါစေလို့ တောင်းဆုခြွေရင်း ဒီကနေပဲ နိဂုံးချုပ်လိုက်ပါတယ်။

[covid_19]